“Kijk eens naar buiten. Dit is toch een prachtige werkplek?”
Van een spuiterij en Proverpakken naar bruggen, sluizen en voorbijvarende boten. Voor Marcel, Raymond en Nico ziet het werk er in de zomermaanden nét even anders uit.
De drie collega’s zijn samen verantwoordelijk voor vier bruggen en sluizen in de Kop van Noord-Holland. Ze draaien met z’n drieën ploegendienst en wisselen elkaar zeven dagen per week af. Van ongeveer half april tot half oktober zijn ze op en rond het water te vinden. Daarna keren ze weer terug naar hun andere werkzaamheden.
En die afwisseling? Die bevalt ze prima.
Al heel wat jaren samen
De mannen gaan al behoorlijk wat jaren mee binnen Probedrijven en voorganger Noorderkwartier. Raymond werkt er inmiddels 26 jaar, Marcel 39 jaar en Nico 36 jaar.
Alle drie kwamen ze ooit via de gemeente bij Noorderkwartier terecht. Marcel kwam er vanuit school binnen.
Hun loopbanen zagen er daarna heel verschillend uit. Marcel werkte bijvoorbeeld maar liefst 29 jaar in de spuiterij. Tot Marieke hem in 2012 vroeg of het werk als brugwachter misschien iets voor hem was.
Dat bleek een goede zet.
Nico begon in 2020 als brugwachter en Raymond volgde in 2021. Inmiddels vormen ze samen het vaste team dat tijdens het vaarseizoen de bruggen en sluizen bedient.
Vier locaties in de Kop van Noord-Holland
De mannen zijn verantwoordelijk voor de brug en sluis in Slootdorp, de Ulkesluis bij Anna Paulowna en Slootdorp, de Nieuwesluis in Wieringerwaard en de brug in Middenmeer.
Ze wisselen elkaar af in ploegendiensten en zorgen ervoor dat er zeven dagen per week iemand beschikbaar is.
Soms blijft het uren rustig. Op andere momenten gaat de telefoon en moet er meteen actie worden ondernomen.
Dan begint het hele proces.
Voor de bediening hebben de mannen een uitgebreid bedieningspaneel. Daarmee worden onder andere de sluizen, rinketten en slagbomen aangestuurd. Komt er een boot aan die hoger is dan 2,50 meter, dan moet ook de brug open.
Dat is meer dan even op een knop drukken. Er zit een vaste volgorde achter en ondertussen moet goed in de gaten worden gehouden wat er op het water én op de weg gebeurt.
“Je hebt hier lekker de vrijheid”
Wat maakt het werk nou zo leuk?
Daar hoeven de mannen niet lang over na te denken.
“Je hebt vrijheid”, vertelt Nico. “Je zit niet de hele tijd in een strak systeem. En als je naar een andere locatie moet, ben je er ook gewoon lekker even uit.”
Voor Raymond zit een groot deel van de charme in de omgeving en de afwisseling.
“Kijk eens naar buiten. Je hebt hier een prachtige omgeving. Je zit lekker rustig, kunt af en toe even een rondje lopen en als er iets gebeurt, moet je weer aan de bak. Die afwisseling is heerlijk.”
En als het even rustig is, is daar natuurlijk ook ruimte voor.
“Je zit hier lekker alleen en kunt ook nog eens een film kijken”, vertelt Raymond lachend.
Mensen op het water
Naast de rust en vrijheid is er ook het contact met de mensen die door de sluizen varen.
“Het is nu wat rustiger”, vertelt Marcel. “Maar verdwaalde Duitsers kom je eigenlijk altijd wel tegen.”
Soms blijft het lange tijd stil op het water en kan er zomaar een dag voorbijgaan waarop nauwelijks een boot langskomt. Op andere momenten is er ineens genoeg te doen.
Dat merken we tijdens het interview zelf ook.
Terwijl we met de mannen in Slootdorp zitten, komt er een pleziervaartuig aan en moet Marcel aan de slag. Ineens zien we precies hoe het werk er in de praktijk uitziet.
Marcel bedient de sluis, houdt goed in de gaten wat er op het water gebeurt en begeleidt het vaartuig door het hele proces. Als de boot weer verder kan, volgt er nog even een vriendelijke zwaai naar de mensen aan boord.
Juist dat contact vindt hij leuk.
“Het mooiste vind ik het als je leuke mensen in de sluis tegenkomt. Je ontmoet allerlei mensen en maakt even een praatje.”
Even iets totaal anders
Voor alle drie is het brugwachterswerk ook een welkome afwisseling van hun andere werkzaamheden.
“Het is compleet ander werk dan in de fabriek”, vertelt Nico. “Als je het hele jaar hetzelfde werk doet, is dit gewoon een fijne afwisseling.”
Dat ritme hoort inmiddels bij hun jaar.
Rond half april begint het vaarseizoen en gaan de mannen weer richting de bruggen en sluizen. Rond half oktober keren ze terug.
Marcel en Raymond gaan dan weer aan de slag bij Proverpakken. Nico keert terug naar zijn detachering bij Savaria.
En een half jaar later begint het hele verhaal opnieuw.
“Zonder Probedrijven weten we niet waar we terecht waren gekomen”
Na tientallen jaren bij Noorderkwartier en Probedrijven weten de mannen ook heel goed wat een passende werkplek voor iemand kan betekenen.
“Zonder Probedrijven weten we niet waar we anders terecht waren gekomen”, vertellen ze.
Voor hen betekent werk niet alleen bezig zijn. Het betekent ook een plek hebben waar rekening wordt gehouden met wat iemand kan, waar ruimte is voor afwisseling en waar mensen de kans krijgen om mee te doen.
En terwijl we aan het einde van het gesprek nog even naar buiten kijken, begrijpen we eigenlijk meteen waarom de mannen ieder voorjaar graag terugkomen.
Een prachtige omgeving, vrijheid, contact met mensen op het water en geen dag die helemaal hetzelfde verloopt.
Al blijft één ding natuurlijk altijd onvoorspelbaar: wanneer de volgende boot zich meldt. 😉
